طلسم غربتم امشب شکسته خواهد شد          و سفره ای که تهی بود بسته خواهد شد
و در حوالی شب های عید همسایه              صدای گریه نخواهی شنید همسایه
همان غریبه که قلک نداشت خواهد رفت      و کودکی که عروسک نداشت خواهد رفت
منم تمام افق را به رنج گردیده                منم که هر که مرا دیده ، در گذر دیده
به هر چه آینه تصویری از شکست من است    به سنگ سنگ بناها ، نشان دست من است

اگر به لطف و اگر به قهر می شناسندم         تمام مردم این شهر می شناسندم
شکسته می گذرم امشب از کنار شما          و شرمسارم از الطاف بی شمار شما
من از سکوت شب سردتان خبر دارم          شهید داده ام ، از دردتان خبر دارم
تو زخم دیدی اگر تازیانه من خوردم          تو سنگ خوردی اگر آب و دانه من خوردم
اگرچه تلخ شد آرامش همیشه تان            اگرچه کودک من سنگ زد به شیشه تان
دم سفر مپسندید نا امید مرا                 ولو دروغ ، عزیزان ، حلال کنید مرا
تمام آنچه ندارم ، نهاده ، خواهم رفت        پیاده آمده بودم ، پیاده خواهم رفت ؛