واژه های چند تلفظی

در زبان فارسی برخی از کلمه ها به دو صورت خوانده می شود.

به این گونه واژه ها در اصطلاح ادبی واژه های « دو تلفظی» می گویندوهر دو تلفظ صحیح است.به کلمه های زیر دقّت کنید:

مهرْ / بان← مهرَبان (mehr-bân / meh-ra-bân)

آﺴْ / مان ← آسِمان ( â-se-mân / âs-mân)

آﺷْ  / نا ← آشِنا  ( âš-nâ/ â-še-nâ)

همان گونه که مشاهده می کنید می بینید که در یکی از تلفظ ها مصوتی اضافه شده است وبا اضافه شدن مصوت به ساختار آوایی واژه یک « هجا» افزوده می شود ولی در معنی واژه تداخلی ایجاد نمی شود.واز آنجایی که هردو نوع تلفظ در گفتار متداول است بنابر این هر دو تلفظ صحیح است.

اما در واژه هایی نظیر ( چِشم / češm) و (چَشم /čašm ) یا (سِفید /se fid )و(سَفید / sa-fid) وجه اشهر یعنی صورتی که در گفتار متداول تر می باشد ؛ ارجح است.

گاهی  ضرورت شعری باعث دو گونه تلفظ در واژه ها می شود. در این بیت حافظ:

عشق می ورزم وامّید که این فن شریف

چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود

کلمه ی (امّید)مشدد خوانده می شود. امید کلمه ای پهلوی است وبه هردوصورت مشدد وبدون تشدیدضبط شده است.(فرهنگ معین).

ادامه نوشته

ایستگاه گل عنابی(پرویز دوایی)

سلام. 

 یک نمونه ی عالی برای تدریس کتاب مهارت های نوشتاری و جاانداختن مهارت های نحوه ی استفاده از توصیف ها و چشم و گوش و جزییات و اسم صوت ها و...  

لطفا حتما بخوانید و بگویید که بخوانند.  

|***

«لکوموتیو» به هیکل سنگین خود تکانی می‌دهد. هوف‌ف‌ف ‌فیش‌ش‌ش! قطار بیدار م ی‌شود. با تنبلی می‌جنبد. با تلک‌تلک، سرفه‌ای آهنی به راه می‌افتد. در حاشیه‌ی کشتزار خردلی، با لکه‌ی شرابی چای.

ادامه نوشته

مهم

همکارهای عزیز سلام. 

لطفا  

بخشنامه های تحلیل کتاب فارسی نهم فصل چهارم(تا 25 آذر) 

و 

  تکمیل بانک اطلاعاتی (در اولین فرصت)  

را

مطالعه و انشااله اقدام نمایید

و 

 پنج شنبه ی هفته ی بعد جلسه گروه های آموزشی. زمان و 

 مکان دقیق بعدا اعلام می شود.  

 ممنون. 

 تال

مسندٌالیه همراه با صفت های مبهم:

 مسندٌالیه همراه با صفت های مبهم:  

(بخشی از مقاله علم معانی در اشعار فروغ فرخ زاد از سجاد تال و میثم عاطفی نیا) 

      مسندٌالیه با موصول هر:

یکی از صفت های مبهم هر است که افاده ی شمول می کند؛

هر جعبه ی سربسته گنجی را نهان می کرد                                                               

هرگوشه ی صندوق خانه، در سکوت ظهر

گویی جهـــــــــــانی بود                                                 

هرکس ز تاریکی نمی ترسید

در چشـــم هایم قهرمانی بود                                                                                            (همان، ص 182)

می توان با زیرکی تحـقیر کرد       /      هر معمّای شگـفتی را                                                   (همان، ص 216)

وقتی که در کلاس اکابر حضورمی یابند

هر یک به روی سینه، ششصد وهفتا[د] و هشت کباب پز برقی

و بر دو دست، ششصد و هفتاد و هشت ساعت ناوزر، ردیف کرده و می دانند            

که ناتوانی از خواصّ تهی کیــــــــــسه بودن است، نه نادانی                                             (همان، ص 267)

سهمی از ایده آل عظیمی که اجتماع / هر چهارشنبه بعدازظهر، آن را / با اشتیاق و دلهره دنبال می کند  (همان، ص 269)

ادامه نوشته

كنايه در كفش هاي مكاشفه:

كنايه در كفش هاي مكاشفه: (بخشی از مقاله کفش های مکاشفه عزیزی از سجاد تال)

جا دارد به برخی از مباحث مشهود و پرکاربرد در کفش های مکاشفه بپردازیم. مباحثی مثل: کنایه، تشبیه، نوآفرینی، پارادوکس و ...، که در شناخت بیش تر شعر و حتّی اگر اغراق نباشد، فکر احمد، یاری رسان ما خواهد بود.

كفشججهاي مكاشفه، سرشار از كنايات گوناگون است و در مضامين و مفاهيم مختلف انديشهجهاي نو و بديع و امروزی، حتّي انديشه هاي شاعران پيشين، سربلند و ممتاز است، این کتاب مشحون از كنايه است، احمد در تركيب آفريني دستی توانا دارد.

كنايه به معني پوشيده سخن گفتن و ترك تصريح است (برای آکاهی بیش تر ر ک: احمد نژاد: معـاني و بيان،

ص 65، 1385).

ادامه نوشته