(به قلم سهراب شاه ویسی)

اساطیر؛ جمع اسطوره بیانی است تخیّلی از احساسات، آرزوها، ناتوانی های انسان در درک حوادث، دلیل به وجودآمدن جهان و پدیده های آن، ترس ها و دردها انسان و اعتراض او به اموری که در نگاه او نا عادلانه و ناخواستنی است. هم چنین گزارشی است فرا زمانی و مکانی از گذشته های دور که از آن ها جز سایه ای وهم آلوده ونامشخّص نشانی نمانده.

در اسطوره گاه انسان ها و حوادث تاریخی به افسانه تبدیل شده اند؛ به این صورت که ویژگی های فرابشری و فراطبیعی را به آن ها نسبت می دهند وبا زدودن نشانه های طبیعی ،سعی در هرچه قدرتمند نشان دادن آن ها می کنند .