ادبیّات عاشورائی 

شاخه‌ای از ادبیّات دینی در حوزهٔ زبان و ادب فارسی است.

اوّلین سوگنامه ی کربلا در شعر فارسی توسّط کسایی مروزی سروده شد و در یکی از بهاریّه‌های خود ضمن ستایش طبیع و شکوفایی آن بدلیل مصادف شدن بهار با واقعه عاشورا به بیان مقتل سومین امام شیعیان و یارانش می‌پردازد.

موضوع قیام امام حسین(علیه السّلام) از اواسط قرن سوم در ادبیّات فارسی واردشد. البتّه اوائل به صورت جدّی نبود، بلکه در قالب تمثیل ها و استنادها اشاراتی بهمقتل امام حسین(علیه السّلام) و شهدای کربلا داشتند یکیدو قرن بعد در حدود قرن 5 و6 هجری،سنایی به طور خاصجزو شعرایی است که به شهادت امام حسین(علیه السّلام)