تحقیق حاضر چکیده ایست  از قلم  دوست و همکار خوبم آقای سهراب شاویسی که به یکی از شبهه ها در مذهب تشیّع و سنّی می پردازد. ایشان دارای کارشناسی دینی و عربی و مطالعات زیاد در تاریخ ایران و جهان و مباحث دینیست. هم اکنون در مدرسه ی راهنمایی نمونه دولتی صدرا مشفول به تدریس  و تعلیم می باشند. این بحث، مقاله ی وزین و قابل تاملیست. لطفاً با صبر و دقّت مطالعه نمایید و از نظرات ره گشایتان هم ما را بی نصیب نگذارید. ممنون

                                                      روزه در عاشورا

سال روز شهادت سیّد الشّهدا امام حسین-درود خدا براوباد- و یارانش عاشورا نامیده می شود.این روز دهمین روز ماه محرّم، اوّلین ماه، در تقویم هجری قمری است. این روز مقدّس به نوعی مهمترین روز مذهبی شیعیان می باشد. درگاهشماری تطبیقی این روزبرابر با روز سه شنبه 20 مهر ماه سال 59 هجری خورشیدی است.یکی از مسائل بیان شده در باره ی عاشورا، مسئله ی روزه گرفتن در این روزاست. شیعیان روزه گرفتن درعاشورا را مکروه می دانند؛ چرا که معتقدند: بعد از واقعه ی عاشورا، بنی امیّه به جعل منابع اسلامی پرداخته و به بهانه کشتن امام حسین این روز را عید اعلام نمود و روزه می گرفتند، البتّه شیعیان معتقد هستند: فرد می تواند به احترام یاد امام حسین از صبح تا غروب بدون گرفتن نیّت روزه از خوردن وآشامیدن پرهیزکند، امّا اهل سنّت بنا به احادیثی که در کتاب های حدیثی مانند: کتاب صحیح امام مسلم وصحیح امام بخاری_ مهمترین ومعتبرترین کتابهای حدیثی اهل سنت_ آمده روزه در روز عاشورا را به سفارش پیامبر مستحب می دانند. حال این دوگانگی از کجا آمده و احادیث  دو صحیح اهل سنت شامل چه مطالبی است و آیا احادیث درست وصحیحی هستند یا جعلی؟